Oksidasyon İndüksiyon Süresinin (OIT) Tayini TS EN ISO 11357-6 TS EN ISO 11357-1 TS EN 728


Termal stabilite, PE malzemedeki antioksidan katkının, yüksek sıcaklık şartlarında oksijen ortamında malzemenin oksidasyona uğramasını önlediği süredir.


Bu test, malzemenin imalat, kaynak ve uzun dönem dayanım şartlarında ne kadar iyi stabilize olduğunun ölçüsüdür. Şayet malzeme iyi stabil hale gelmezse, eksrüzyon, kaynak veya yüksek sıcaklık uygulamalarında bozulmaya başlayacak olup bunun sonucunda ise boru ömrü azalacaktır.


AMAÇ VE KAPSAM

Bu deney prosedürü, borular veya ekleme parçalarının imalinde kullanılan veya bunlardan alınan poliolefin malzemelerin oksijen içinde belli bir sıcaklıkta oksidasyon indüksiyon süresinin (OIT) tayini için bir metodu kapsar. 

Deney parçası belirli bir sıcaklıkta oksijen akımı içinde tutulurken antioksidanlar, stabilizatörler ve diğer maddeleri ihtiva eden katkı sistemiyle birlikte bulunan malzemede oksidasyon başlayıncaya kadar geçen süre ölçülür.
Oksidasyonun ilerlemesi, bir termal analiz cihazında deney numunesini ihtiva eden kap ile referans kap arasındaki sıcaklık farkını (ΔT) veya akan enerji farkını (ΔQ), ölçüp bu farkı zamana karşı kaydederek takip edilir.
Kaydedilen bu veriler kullanılarak deney numunesinin bulunduğu kap ile referans kap arasındaki sıcaklık farkı veya enerji akış farkının sabit kaldığı periyot bulunarak oksidasyon indüksiyon süresi (OIT) elde edilir.

Deneyin Yapılışı:

  1. Cihazın soğurma suyu ve gaz vanaları açılır.
  2. Cihaz 200 'ye ayarlanarak ısıtılır.
  3. Numune kapsülün içine konur.
  4. Program çalıştırılır (önce azot gazıyla ortam havası süpürülür. Daha sonra saf oksijen ortama verilerek süre tutulur. En az 20 dakika bozulma görülmemelidir.)
  5. TS EN 12201-2 standartlarına göre O.I.T değeri 20 dakikaya eşit veya fazla olmalıdır.



Deney Görselleri




© Tüm Hakları Saklıdır. NETLAB | NETBOR